Bryła pałacu

10Zwarta, kubiczna bryła pałacu o wyważonych proporcjach nakryta prostym czterospadowym dachem. Wejście poprzedzają monumentalne schody oraz okazały czterokolumnowy, wgłębny portyk joński dźwigający trójkątny przyczółek. Portykowi w elewacji ogrodowej odpowiada trójboczny opilastrowany ryzalit mieszczący dwukondygnacyjną salę rotundową. Na jego attyce monogram Katarzyny Radolińskiej – CR. Wspaniała sala rotundowa, dekorowana iluzjonistycznymi malowidłami i nakryta spłaszczoną kopułą, poprzedzona od wejścia westybulem, stanowi kulminację reprezentacyjnego parteru. Towarzyszą jej pomniejsze salony, z największą Salą Białą usytuowaną w trakcie ogrodowym. Równie pięknym wnętrzem, które często pojawiać się będzie w klasycystycznych rezydencjach, jest sala terrena umieszczona pod rotundą, dostępna przez niewielką wnękę pod schodami ogrodowymi. Było to wnętrze przypominające grotę, podkreślające tak ważny dla nowej architektury związek z naturą. Ta swoista ucieczka warstw wyższych od cywilizacji, od życia w społeczeństwie stała się reakcją na oświeceniowe koncepcje równości i braterstwa. Szlachta z końcem XVIII wieku po raz pierwszy tracić zaczęła swą patriarchalną pozycję.

Sierniki

9Pałac w Siernikach, już przez współczesnych określany mianem arcydzieła, jest najwybitniejszym dziełem klasycystycznej architektury rezydencjonalnej w Wielkopolsce. W dziejach wiejskiej siedziby otwiera nową epokę pałacu-willi i tym samym zapoczątkowuje długi szereg klasycystycznych siedzib o tym charakterze wybudowanych w tej części kraju pod koniec XVIII i na początku XIX wieku. Bezpośrednio odwołują się do niego pałace w Objezierzu, Racocie, Lewkowie, Pakosławiu i Mchach, a w sposób pośredni wzorują się na nim rezydencje w Śmietowie, Dobrzycy, Gębicach, a także Lubostroniu. Wybudowany został w latach 1786-1789 z inicjatywy Katarzyny Radolińskiej, według projektów świetnego warszawskiego architekta Jana Christiana Kamsetzera. Polecił go fundatorce jej kuzyn, marszałek Kazimierz Raczyński, który właśnie kończył wznoszenie swojej warszawskiej rezydencji przy ulicy Długiej. Wnętrza, dekorowane malowidłami, sztukateriami, jedwabnymi francuskimi obiciami i marmurowymi kominkami, ukończono już po śmierci Radolińskiej.

Posadowo

8Okazały pałac Łąckich w Posadowię zbudowany został w 1870 roku dla hr. Władysława Łąckiego przez Stanisława Hebanowskiego w modnym w tym czasie kostiumie francuskim. Obok niewątpliwie najwspanialszego dzieła kostiumu francuskiego, jakim była przebudowa zamku w Gotuchowie oraz nieco wcześniejszego pałacu w Zakrzewie, Posadowo jest czołowym dziełem tego stylu. Wielki, reprezentacyjny parter zawiera sień, westybul, dawną zbrojownię, salon, bibliotekę, jadalnię, kaplicę. Okazała fasada główna z mansardowym dachem, piętrowym ryzalitem głównego wejścia poprzedzonym kolumnowym gankiem dźwigającym taras, z wieżami w czterech narożnikach odpowiada okazałości wnętrza. Koncepcja kostiumu francuskiego, będąca reakcją na antypolską politykę pruską, przypominała czasy chwały dawnej Polski z okresu jej bliskich związków z Francją, czego symbolem była postać króla Jana III Sobieskiego. Jego portret znalazł się w głównym wnętrzu pałacu, jakim była zbrojownia. Stanisław Hebanowski był również autorem pałaców w Tarcach, Zimnowodzie i Nowej Wsi koło Wronek.

Posadowo w XVI wieku było własnością Rozbickich, a od XVII do XX wieku Łąckich. W roku 1937 zmarł ostatni ordynat na Posadowię i Lwówku hr. Stanisław Korzbok-Łącki i wówczas właścicielem Posadowa został jego siostrzeniec i adoptowany syn hr. Janusz Tyszkiewicz-Łącki.

W 1939 roku właścicielem Posadowa był hr. Janusz Tyszkiewicz-Łącki. Majątek w 1926 roku liczył 934 hektary.

Lwówek

7Okazały, ale o nie najlepszych proporcjach pałac, a przez dobudowanie skrzydła zdeformowany, nakryty mansardowym dachem, jednopiętrowy, z potężnym czterokolumnowym portykiem. Pałac zbudowany w 1728 roku dla biskupa Józefa Verbno-Pawłowskiego, sufragana poznańskiego, przebudowany w stylu klasycystycznym według projektu architekta Antoniego Hóhne w 1780 i jeszcze raz w 1890 roku.

Lwówek został założony w 1414 roku przez Sędziwoja Ostroroga wojewodę poznańskiego i nazywał się Wojszyn. W 1419 roku Sędziwój założyt w najbliższym sąsiedztwie nowe miasto, które nazwał Lwów, potem przemianowane na Lwówek. Na nie przeniósł prawa miejskie Wojszyna. Lwówek do 1633 roku należał do Ostrorogów Lwowskich, od 1633 do 1698 roku Opalińskich i Trąmpczyńskich, potem do 1760 roku Verbno-Pawłowskich. W rodzinie Łąckich Lwówek znajdował się od 1766 do 1937, to znaczy do śmierci ostatniego ordynata na Posadowię i Lwówku hrabiego Stanisława Korzbok-Łąckiego, który zapisał dobra lwóweckie swemu siostrzeńcowi i adoptowanemu synowi Feliksowi Tyszkiewiczowi-Łąckiemu.

W 1939 roku właścicielem Lwówka był hr. Feliks Tyszkiewicz-Łącki. Majątek w 1926 roku liczył 3149 hektarów i miał gorzelnię.

Biedrusko

6Ładnie położony na stoku wzgórza, interesujący eklektyczny pałac neorenesansowy, zbudowany w latach 1877-1880 przez budowniczego Ludwika Huhna dla
Albrechta Ottona von Treskowa. Piętrowy, z kwadratową wieżą i filarowymi gankami w elewacji ogrodowej i bocznej, nakryty płaskim dachem. Ciekawy pomysł wejścia reprezentacyjnego umieszczonego w bocznej fasadzie spowodował niefortunny układ wnętrza. W średniowieczu Biedrusko często zmieniało właścicieli, by wreszcie około 1518 roku stać się własnością cysterek z Owińsk, w których posiadaniu pozostawało do kasaty klasztoru w końcu XVIII wieku, kiedy to przeszło na własność Prusaka, Zygmunta Otto von Treskowa (1756-1825). Po śmierci jego syna Albrechta Ottona (zm. 1901) jego spadkobiercy sprzedali w 1904 roku Biedrusko armii pruskiej. Po pierwszej wojnie stało się własnością wojska polskiego i nie stanowiło ośrodka dóbr ziemskich. Od 1904 roku w pałacu mieściło się kasyno oficerskie.

posty architektura sosnie wola grabowno jeziorki lekno kokorzyn f 2 posty architektura f 2 wronczyn niepart niechanowo wlasciciele gogolewa gogolewo f 3 posty architektura f 3 krzyzanowo mniszki polanowice wlasciciele siernik siedziba szlachcica f 4 posty architektura f 4 bryla palacu sierniki posadowo lwowek biedrusko f 5 posty architektura f 5 unia wlasciciele tuczna tuczno przybin drozki f 6 posty architektura f 6 sieroszewice wegierce gebice historia gebic kostrzynek f 7 posty architektura f 7 leka wielka krotoszyn wlasnosc krotoszyna osieczna wspomnienie zamku f 8 posty architektura f 8 prawa miejskie potulice dobramysl lubasz poczatki miejscowosci f 9 posty architektura f 9 los radojewa rososzyca uzarzewo bryla dworu pierwsza wzmianka f 10 posty architektura f 10 kleka wszolow ordzin lukowo macew rokosowo f 11 posty architektura f 11 wieszczyczyn labiszyn konarzewo mieszkancy konarzewa jankow f 12 posty architektura f 12 ciekawa forma budowa palacu 3 piaski palczyn mosciska f 13 posty architektura f 13 marcinkowo gorne lenartowice karolew graboszewo czerniejewo f 14 posty architektura f 14 rola zamku leszcze lusowo kopaszewo poczatki kopaszewa f 15 posty architektura f 15 poznan gorczyn wlasciciel folwarku historia popowa smielow budowa palacu 2 f 16 posty architektura f 16 czempin psienie ostrow rudki rydzyna budowa palacu f 17 posty architektura f 17 projekty architekta dzieje rydzyny staniew stara przysieka poczatki dworu f 18 posty architektura f 18 mchy kiaczyn jerka gierlachowo oporowo f 19 posty architektura f 19 dokumentacja oporowa pokrzywnica rucewko sobotka poczatki sobotki f 20 posty architektura f 20 strykowo trzebaw poczatki smielowa wasowo neogotycka rezydencja